Biblioteka PSJ
Od 1 stycznia 2011 r. zmieniła się formuła miesięcznika katolickiego "Posłaniec". Wrócił do swojej pierwotnej nazwy "Posłaniec Serca Jezusowego" w nowym formacie oraz z niższą ceną. O. Leszka Gęsiaka SJ na stanowisku redaktora naczelnego zastąpił o. Stanisław Groń SJ.
Posłaniec Serca Jezusowego
PSJ nr styczeń 2004
Matka Jedności
Dlaczego więc nie mielibyśmy wszyscy razem patrzeć na Nią jako na naszą wspólną Matkę, która modli się o jedność rodziny Bożej i która wszystkim "przoduje" na czele długiego orszaku świadków wiary w jedynego Pana, Syna Bożego, poczętego w Jej dziewiczym łonie za sprawą Ducha Świętego?
(Redemptoris Mater, 30)

Jednocząca rola Maryi

      Każdego dnia doświadczamy, jak bardzo serce nasze jest podzielone i jak trudno dotrzeć do jego źródła, skąd wypływa tajemnica jedności z Bogiem, z samym sobą i z innymi. Nade wszystko Bóg jest Źródłem jedności i zgody (Kolekta w: Formularz Mszy świętej nr 38, pt. Najświętsza Maryja Panna, Matka jedności). Jezus Chrystus zaś jest Pośrednikiem między Bogiem a nami (por. 1Tm 2,5). Jedność Jego uczniów ożywia wiarę w świecie, podziały zaś są przyczyną wielkiej "rany" zadanej Chrystusowi, Kościołowi i naszemu sercu. W rozbitym człowieku, w rozbitej wspólnocie trudno rozpoznać Oblicze Chrystusa, który w przeddzień męki modlił się do Ojca, aby wszyscy byli jedno (J 17,20-26). Przykład Chrystusa wzywa chrześcijan, aby i dziś szukali dróg do odbudowania jedności. Niezastąpioną rolę w tej drodze pełni Maryja. Znaczący jest Jej udział w wydarzeniach zbawczych, które związane są z tajemnicą jedności. Sławimy wiarę i pokorę Służebnicy Pańskiej wobec tajemnicy Wcielenia. To w przeczystym łonie Maryi Dziewicy Słowo Boże zjednoczyło nierozerwalnie Boską naturę z ludzką (Modlitwa nad darami). Tę wiarę w Słowo Wcielone przywróciło i pogłębiło uznanie soboru w Efezie - Maryja jest Matką Boga (Theotokos). To orzeczenie jednocześnie wyraziło i utrwaliło jedność Kościoła. Dlatego i dziś ważne jest odwoływanie się do tego najważniejszego tytułu Maryi. Jeśli tajemnica Słowa Wcielonego pozwala nam dostrzec tajemnicę Boskiego macierzyństwa, a z kolei kontemplacja Matki Bożej wprowadza w głębsze zrozumienie tajemnicy Wcielenia, to trzeba to samo powiedzieć o tajemnicy Kościoła i o roli Maryi w dziele zbawienia (Redemptoris Mater, 30). W dziewiczym macierzyństwie kryje się jednocząca rola Maryi. Syn Boży wybrał sobie Matkę o dziewiczym ciele i sercu (Prefacja), aby była Obrazem Oblubienicy Kościoła, jednego i nie podzielonego. To przekonanie, że działanie na rzecz jedności chrześcijan należy szczególnie do funkcji duchowego macierzyństwa Najświętszej Maryi Panny, odnajdujemy w wypowiedziach m.in. Leona XIII w encyklice O Najświętszej Maryi Pannie wspierającej jedność chrześcijan i o kulcie Maryi na Wschodzie Adiutricem populi (5 IX 1895 r.), u Pawła VI, który nazywał Najświętszą Pannę "Matką jedności". Ten tytuł Maryi znaleźć można już w mowach św. Augustyna.
      Maryja służy jedności jako Współcierpiąca w męce Syna, kiedy Jezus wywyższony nad ziemię, w obecności Matki Dziewicy, zgromadził w jedno rozproszone dzieci, zespolone z Nim więzami miłości (Prefacja).
      Rolę Najświętszej Dziewicy w budowaniu jedności Kościoła odnajdujemy w zesłaniu Ducha Świętego, wtedy Jezus, powróciwszy do Ojca zesłał na Błogosławioną Dziewicę, modlącą się z Apostołami, Ducha zgody i jedności, pokoju i przebaczenia (Prefacja; por. Dz 1,14).
      Maryja pełna Ducha Świętego jest ściśle związana z tajemnicą Kościoła. Dlatego już od czasów starożytnych w Kościołach Wschodu i Zachodu jednomyślnie wspominano Maryję podczas celebracji eucharystycznej (Ecclesia de Eucharistia, 57). Maryja dzięki komunii z Jezusem pomaga odkryć to wszystko, co kryje w sobie wielka tajemnica Eucharystii. Odsłania przyczynę osłabionego świadectwa chrześcijan, którzy nie mogą zjednoczyć się w pełnej wspólnocie wokół tego samego stołu, aby spożywać ten sam chleb i pić z tego samego kielicha. Ostatecznie bowiem tylko Kościół eucharystycznie pojednany będzie wiarygodnym znakiem - sakramentem jedności całej ludzkości i pokoju na świecie. Wyrazem tego pragnienia jest Modlitwa po Komunii: Boże, nasz Ojcze, przez Najświętszy Sakrament, który przyjęliśmy oddając cześć Maryi, Matce jedności, wlej łaskawie w nasze serca Ducha łagodności i pokoju, abyśmy zgodnie działając, przyśpieszyli przyjście Twojego królestwa (por. 1Kor 10,17). I chociaż nadal dzieli wyznawców Chrystusa różnorodność w wyrażaniu kultu maryjnego, a niektóre tezy kościelnego nauczania są odmienne, to są podstawy do głębokiej ufności, że osoba Maryi zjednoczy wszystkich w Jezusie Chrystusie. Dlatego modlimy się: Panie, Ojcze Święty, źródło jedności i zgody, spraw za wstawiennictwem Najświętszej Dziewicy Maryi, Matki ludzi, aby wszystkie rodziny narodów zespoliły się w jeden Lud Nowego Przymierza (Kolekta).
      Modlitwa o jedność nie jest jednak zastrzeżona wyłącznie dla tych, którzy w swoim życiu stykają się z przejawami podziału między chrześcijanami (Ut unum sint, 27). W naszym wewnętrznym dialogu z Panem na modlitwie troska o jedność powinna wypełniać nasze serca. Ponieważ Chrystus pragnie jedności, pragnie tego też serce Maryi. A modlitwa Chrystusa do Ojca za swoich uczniów jest wzorem dla wszystkich, zawsze i wszędzie. Są jednak miejsca, w których wspólnota Kościoła doświadcza szczególnej obecności Maryi i które służą budowaniu jedności. To sanktuaria maryjne.

Sanktuaria maryjne w służbie jedności

      Bogata jest panorama sanktuariów maryjnych w Polsce. Przed wieloma z nich stoi szansa ekumenicznego ich charakteru. Znaczną liczbę sanktuariów maryjnych charakteryzuje bowiem idea jedności i pokoju. Coraz częściej Jasnogórska Ikona nazywana jest ikoną "Matki Jedności". To Jasna Góra jest według Adama Mickiewicza sanktuarium całej słowiańszczyzny. Oby spełnionym proroctwem stały się słowa Sołowiowa, że na fundamencie kultu Matki Bożej Jasnogórskiej dojdzie do zjednoczenia całego chrześcijaństwa (o. C.St. Napiórkowski). Do sanktuariów Najświętszej Maryi Panny, noszących tytuł Matki Jedności należy sanktuarium w Piasecznie koło Pelplina. W Świętej Lipce w 1983 r. wspomnienie Matki Boskiej Świętolipskiej odchodzono pod wezwaniem Matki Jedności Chrześcijan. Pielgrzymi różnych wyznań, obrządków modlą się u stóp Matki Bożej Kodeńskiej zwanej Królową i Matką Podlasia jako do Matki Jedności. Niektóre sanktuaria (zwłaszcza przygraniczne) jednoczą na modlitewnych spotkaniach wiernych różnych wyznań, narodów i obrządków, jak np. Kalwaria Pacławska czy też sanktuarium w Gliwicach, gdzie Matka Boża Kochawińska - Matka Dobrej Drogi, wskazuje na Syna, który jest naszym Pojednaniem. Sanktuaria pod spojrzeniem Matki Jedności mogą rodzić - przez organizowane w nich spotkania religijne i kulturalne, czuwania, rekolekcje itp. także młodych chrześcijan - apostołów pojednania. Konfrontacja z innymi staje się sprawdzianem swojej tożsamości, jakości miłości i wiary.
      W tych sanktuariach i w innych miejscach, a także w świątyni naszego serca, w każdym czasie niech wznosi się modlitwa z Matką Jedności i do Niej. Te miejsca ludzkiej modlitwy są prawdziwymi ośrodkami historii zbawienia. Tutaj dzieją się rzeczy większe i ważniejsze dla życia i śmierci niż w wielkich stolicach, gdzie ludzie sądzą, że trzymają rękę na pulsie epoki i obracają kołem historii (Jan Paweł II, 2 V 1987 r.).
      Głęboka duchowa więź z Maryją toruje drogę do spełnienia pragnień wielu chrześcijańskich serc, by urzeczywistnić dar jedności. Najpierw jedności w podzielonym ludzkim sercu. To Maryja na początku podtrzymywała wspólnotę chrześcijańską, by jednoczyła się na modlitwie. I dzisiaj trwa z nami na modlitwie. Zna miłosną wolę Boga i pragnienia ludzkich serc. Jak dobrze, że wstawia się za nami Ta, która jest pełna Ducha Świętego. Niech wszyscy chrześcijanie błagają wytrwale Matkę Boga i Matkę ludzi, aby Ona, która modlitwami swymi wspierała początki Kościoła, także i teraz w niebie, wywyższona ponad wszystkich świętych i aniołów, we Wspólnocie wszystkich świętych wstawia się u Syna swego (Lumen gentium, 69). Możemy pokładać nadzieję w Jej wstawienniczej obecności, ilekroć targają sercem: lęk, niepokój, brak nadziei, zgorszenie podziałów. Ona wciąż zaświadcza, że Bóg żywy jest pośrodku swojego Kościoła, że jest w nas.
      Zawierzajmy sprawę pełnej komunii między Kościołami Wschodu i Zachodu Najświętszej Dziewicy, kontemplując Ją w wieczerniku (Jan Paweł II). Ona jest "ikoną jedności". Także przez Nią - Pełnię Łaski Kościół jest jeden i święty.

Przez Wschód i Zachód sławiona
Matko rodziny chrześcijańskiej,
daj nam uciszenie rozdarć pośród dzieci Twoich,
daj nam braterską jedność
pod płaszczem Twej opieki.
Abyśmy zjednoczeni wszyscy w jednym Kościele,
jednymi usty śpiewali Tobie:
Wesel się, Radości wszechświata!
(z modlitewnika prawosławnego).
Jadwiga Zięba
Wybrane artykuły publikowane tym numerze PSJ:
PSJ I/2004
skocz do numeru:
fot. Mariusz Sacinski
© Wszystkie prawa zastrzeżone • WydawnictwoWAM.pl • 2000-2010
Udostępnione informacje nie mogą być kopiowane i publikowane bez naszej zgody.